19 Ağustos 2014 Salı

Nasıl Hissettirdiğin Unutulmuyor!


Geçen hafta bu yazıyı paylaşmıştım Facebook hesabımdan.

'İnsanlar ne dediğini unutacaklar,
İnsanlar ne yaptığını unutacaklar.
Ama insanlar asla onları nasıl hissettirdiğini unutmayacaklar.'




Şimdi sizi 5-6 yaşıma götürmek isterim. Yukarıdaki kadar olmalıyım.

Bildiğiniz gibi anne-babam ben bebekken ayrılmışlar. 3 yaşından beri beni büyüten babam var. Yani bir çoğunuzun dilinde üvey baba.  Onun da içinde bulunduğu bir olay geldi aklıma.

Geçen hafta babamın amcasının öldüğü haberini aldık. Acı içinde fark ettim ki ablamla benim aklıma aynı olay gelmiş.

Ölüm haberi aldığınızda üzülürsünüz, şaşırırsınız ya da kişiyi hatırlamıyorsanız Allah rahmet olsun der geçersiniz.

Ben ilk defa hissiz kaldım.

Nedeni şu.

Hangi bayram olduğunu hatırlamadığım bir bayramdı. Bayramlıklarımızı giyip babamın amcasına gitmiştik. Ben 5 ablam da 6  yaşında falan olmalı. Gülşah bebekti. Babamın amcasına o dönemde yüklü bir ikramiye çıkmış piyangodan. (hep derim para herkesi sınar. Bazen varlığı ile bazen de yokluğu ile)

Evlerine vardık. Bizimle birlikte 8-10 çocuk kadar vardı evin içerisinde. Bir anda herkes sıraya girdi ve tekli koltukta oturan büyük amcanın elini öpmeye başladı. El öpen her çocuk kağıt para ile ödüllendiriliyordu. Sıranın sonunda Seray ve ben vardık.
En son elini biz öptük ve biz de para alacağımızı düşünürken büyük amca iki elini  birbirine vurarak para bitti dedi.
Paranın ne demek olduğunu bile bilmeyen biz para verilmediğine değil de diğer çocuklardan ayrı tutulduğumuza incinmiştik. ( bizim evimizde üvey kavramı olmadığı için biz üvey olduğumuz için harçlık alamadığımızı yıllar sonra anlamıştık)

Bunu fark eden babam ikimizi de kucaklayıp beni ya kızlarımla kabul edersiniz ya da hiç deyip terk etmişti amcasının evini.

İşte bize bunu yapan büyük amca ölmüş.

Bugün 29-30 yaşında olan iki insanda böyle bir iz bırakmış bu adam.

Yani demem o ki!


'İnsanlar ne dediğini unutacaklar,
İnsanlar ne yaptığını unutacaklar.
Ama insanlar asla onları nasıl hissettirdiğini unutmayacaklar.'


25 yorum:

  1. Çook doğru bir söz ! Yapılanlar,üstünden ne kadar zaman geçerse geçsin unutulamıyor!

    YanıtlaSil
  2. Sergül abla olay gerçekten çok dokunaklı ama bu olayda insanı sevindiren babanızın hareketi olmuş.Sizi sahiplenmesi çok güzel bir hareket.Bazen büyükler çocukları hissiz zannediyorlar malesef ama onlar çoğu olgun insandan daha hisli ve yapılanları unutmuyorlar.

    YanıtlaSil
  3. Ne kadar içten yazmışsınız. Anca bunu hissedenler anlar zaten.
    Kesinlikle doğru. Ne ekiyorsa onu biçiyor ayrıca insan, davranışlarıyla da doğru orantılı olarak.
    Allah rahmet eylesin. Sizleri sımsıkı, bir arada gördükçe imrenecek, kalbindeki katılığı unutacak birçok insan var. Olacaktır da. Sizi seviyor, opuyorum.

    YanıtlaSil
  4. evet ne de güzel özetlemişsin. hakikaten ne hissettirdiğin neler hissettiğin asla unutulmuyor. bende benzer bir olay yaşamıştım çocukluğumda. üstelik "öz dedemden"

    YanıtlaSil
  5. çok haklısınız. Herkesin hayatına tesir etmiş böyle amcalar malesef var:(

    YanıtlaSil
  6. Of diyorum, bir çocuğun, bir insanın kalbinde nasıl yara açacağını bilmeden davranıyor insanlar. Hele de saçma sapan konuşup, davrana yaşlı insanlara, sevgilerrrrrrr

    YanıtlaSil
  7. kesinlikle unutulmuyor neler hissettirdikleri...

    YanıtlaSil
  8. Çok etkilendim...
    Özellikle de babanızın tavrı çok etkileyici, temiz yürekli, gerçekten sevgi dolu bir insanmış...
    Çok doğru, sözler, yapılanlar unutuluyor ama hissedilenler hiç unutulmuyor...

    YanıtlaSil
  9. benim de buna benzer hayal meyal hatirladigim bir anim var,simdi pek gorup konusmadigim(iz) dayim yine bir bayram butun kuzenlere vs ye bakkalindan tup arko krem vermisti bize vermemisti...hep iyi hatiralar degil kotulerde aklimiza gelsin ki bizi biz yapan seyleri unutmayalim...

    YanıtlaSil
  10. :(
    Ne iyi babanız varmış.
    Sizi çok sevmiş.

    YanıtlaSil
  11. Baban gerçek bir insanmış o zaman Sergül abla :)

    YanıtlaSil
  12. İnsanlar çok acımasız gerçekten kötü hep derim Allah iyilerle karşılaştırsın...
    Samimi paylaşımın için teşekkkürler :)

    YanıtlaSil
  13. Aslında nasıl bir giriş yapabilirm bilmiyorum ama her zaman olduğu gibi kitabın ortasından söylemeliyim söyleyeceklerimi. Ne kadar vicdansız bir düşünce tarzıymış bu! Karşındaki 5-6 yaşlarındaki melekler bre "adam"! sen ki o zamanlar yaşın yerinde fakat başın başka alemdeymiş belli ki. Sergül abla ben ailemin(annemin yahut babamın) üvey çocuğu değilim ama şu hareket, okurken bana yapılmış gibi hissettim. Teoride üvey ama pratikte size kol kanat germiş babanın yaptığı da takdire şayan. Helal olsun gerçekten, herkes böyle yapmıyor ne yazık ki. sizi büyüten babanızla da aranızın artık olmadığını söylemiştin bir videonda, mutlaka haklı bir sebebin vardır fakat şu hareketin karşısında teşekkürler "baba" kelimesini hakediyor. İçine dokunan böyle olayları bizimle paylaştığın için de ayrıca teşekkür ederim. Güzel yürekli ablam benim^^

    YanıtlaSil
  14. allah günahlarını affetsin..

    YanıtlaSil
  15. canım yaa, iste bazi insanlarin insanligi rollere takilip kaliyor. Bu arada babana da alkış, baba dediğin böyle olur...

    YanıtlaSil
  16. Benim de çikolata ile saçma sapan ama unutamadigim bir cocukluk anim var. Unutmadigim. Cocuklar unutmaz Sergul. Keske o da bunu bilseymis...

    YanıtlaSil
  17. Merhaba uzun zamandir takipteyim yazdiklarinizi,videolarinizi, herseyi takip ediyorum ve begeniyorum ama ilk kez yazdiklariniza birseyler eklemek istedim , o kadar haklisiniz ki biran icin kendi cocuklugum ve ondan kalanlar geldi aklima.Gecmisten icine biriktiren kin tutan biri degilim , cok mu ezildim,yada hor görüldüm ? hayir ama aynen sizin de yazdiginiz gibi insanlar neler yasandi, söylendi unutabiliyor zamanla hepsi tek tek siliiniyor hafizalardan ama birileri size kendinizi kötü hissettirmisse hatta hicbirsey söylemeden sizi incitmisse iste onu unutamiyorsunuz , ne kadar kücük olursaniz olun, o cocuk aklinizla sizi kimin sevdigini yada kimin seviyormus gibi yaptigini öyle güzel hissediyorsunuz ve anliyorsunuz ki.Hatiraniz beni cok etkiledi ve "üvey baba"nizin bu davranisinda da hayran kaldim ,cok sansliymisiniz

    YanıtlaSil
  18. Ben de gerçekten parası bitti sanmıştım

    YanıtlaSil
  19. babanın elinden öperim, ne mutlu size.

    YanıtlaSil
  20. Helal olsun babana başka ne denir ki.

    YanıtlaSil
  21. o kadar doğru ki geriye dönüp baktığımızda anılarımızda aslında hatırladığımız kelimeler, sözler değil, olaylar ve yerleri de unutmak mümkün zaten ilgilenilen kısım o değil, o an yaşadığımız şeyin bize ne hissettirdiği, nasıl hissettirdiği bütün bir hayatımızı, ileriki zamanlarımızı da etkileyebiliyor...hüzünlü bir hikaye gerçekten..ama bi yandan da gurur verici babanız gerçekten takdir edilecek bir davranış sergilemiş...

    YanıtlaSil
  22. Önce insan olmalı...Roller sonra geliyor baba ya da anne , ya da kardeş.... Sizin babanız gerçek bir insan ve babaymış. Ne mutlu size, gerisi boş. Çok doğru bir söz paylaştığınız...Her şeyi silebilirsiniz ama o hissettikleriniz bir yerlerde hep kalır. Sevgiler.

    YanıtlaSil
  23. Çocukluk anıları zihinden hiç silinmiyor, bende çocukken bana kötü davranan hısım akraba kim varsa tek tek hatırlarım ve onlarlada iletişime geçmem yani içimden gelmez işte...

    YanıtlaSil
  24. "çocukluğuna inelim" kavramı bu yüzden var herhalde. çocukken yaşayıp, anlamını bilmediğimiz birçok şey ilerleyen yaşlardan insanı böyle etkiliyor. ayrıca babanızı takdir ettim, oldukça yürekliymiş..

    YanıtlaSil

Vakit ayırıp fikrinizi belirttiğiniz için teşekkürler
Hakaret veya konu ile alakasız olmadığı sürece bütün yorumlar yayınlanır

Sevgilerimle
Sergül